„4. Babilon. Hammurabi i jego kodeks. Zjednoczenia państwa dokonał władca Babilonu (miasta nad Eufratem, położonego centralnie w państwie) Hammurabi (17921750 p.n.e.). Zbudował on potężne państwo tzw. starobabilońskie, obejmujące całą Mezopotamię. Hammurabi stworzył scentralizowany system admnistracyjny, dbał o dobrobyt kraju, popierał rolnictwo, handel i kulturę. Zmienił Babilon w metropolię, którą otoczył murami.
Największym osiągnięciem Hammurabiego była kodyfikacja prawa. Surowe zasady Kodeksu Hamurabiego (m.in. tzw. prawo talionu „oko za oko"), które przetrwały do dziś we fragmentach, pozwalają na poznanie organizacji i mechanizmów funkcjonowania państwa babilońskiego. Choć nie był to pierwszy kodeks starożytnego Wschodu, to jednak jego znaczenie przerosło inne, wcześniejsze próby. Po śmierci Hammurabiego jego państwo pogrążyło się w chaosie. Około 1530 r.p.n.e. na państwo napadli Hetyci pustosząc kraj i łupiąc sam Babilon. W rezultacie długotrwałych wojen z rosnącą w potęgę Asyrią i Alamem państwo babilońskie upadło w XII w.p.n.e..
5. Powstanie Asyrii. Odbudowa Babilonu (605 r.p.n.e.) i jego upadek. Panujący w latach 11151077 p.n.e. Tiglatpilesar I stworzył potężne państwo asyryjskie. Pokonał on Babilon, opanował północnozachodnią Mezopotamię, Syrię, Fenicję i Cypr. W X w.p.n.e. następuje seria wyniszczających wojen Asyrii z Aramejczykami (lud semicki, później najbardziej jego znaną gałęzią byli Chaldejczycy). Usadowili się oni w Babilonie i zdobyli górną Mezopotamię. Okrojona terytorialnie Asyria straciła swe dawne znaczenie, ale władcy dalej, zgodnie z babilońską tradycją tytułowali się „panami czterech stron świata". Ze zniszczeń podźwignął Asyrię król Assurbanipal II (883859 p.n.e.) Toczył on zwycięskie wojny i znacznie rozszerzył granice kraju. Przeniósł stolicę państwa do Kalah. Słynął z okrucieństwa.“(9)