„110. Kolor zielonożółty matowy. Bejcować i farbować jak w poprzedniej recepturze, tylko stosując 60—120 g żółtego drewna i 10—20 g niebieskiego drewna.
KOLOR CZERWONY
111. Kolor żywy jasnopurpurowy. Wełnę przed farbowaniem obgotować w czystej wodzie (15 minut) i dokładnie wysuszyć.
W emaliowanym naczyniu namoczyć razem 300 g koszenili i 200 g śmietanki kamienia winnego. Mieszankę tę dodać do ocynowanego miedzianego kotła z zawartością 40 1 wody i gotować 10 minut, po czym usunąć osadzoną na powierzchni kąpieli i ścianach kotła czarną substancję.
Przygotować roztwór cyny z 15 g cyny, 100 ml kwasu azotowego i 300—400 ml wody, ostrożnie dodać do kąpieli i dobrze wymieszać. Całkowicie suchą wełnę zawieszoną na drążkach zanurzyć w roztworze i początkowo szybko, następnie wolniej przeciągając gotować 60 minut. Na koniec wyjąć wełnę, pozostawić do odsączenia, uprać w słabej kąpieli mydlanej, wypłukać i wysuszyć.
Wełny potraktowanej zaprawą cynową nie wolno prać w naczyniach galwanizowanych, inaczej będzie wybarwiona nierówno (plackowata).
112. Kolor czerwony alarmowy z koszenili i ekstraktu kwercytronu. Wełnę przed farbowaniem obgotować (15 minut) w czystej wodzie i dobrze wysuszyć.“(6)